Geschiedenis Texel en de VOC

De Reede van Texel was al in de 15e eeuw een begrip. Schepen die vanuit plaatsen aan de Zuiderzee vertrokken, gingen op de rede van Texel voor anker om bij gunstige wind uit te varen naar de Oostzeelanden, Frankrijk, Spanje, Portugal en later ook Oost en de westindië. Vooral in de 17e en 18e eeuw was het een drukte van belang op de rede van Texel. Schepen werden geladen en gelost; Texelse loodsschepen en bevoorradingsbootjes voeren af en aan en op de dijk bekeken voorbijgangers de bedrijvigheid.

De VOC schepen namen water in bij de Wezenputten. Daar werd de VOC vloot van ijzerrijk fossiel water voorzien. Door de bijzondere samenstelling was het water zeer lang houdbaar.
Het kostbare drinkwater werd uit de put via een goot in eikenhouten vaten gepompt.
In sloepen gingen de vaten door de Skilsloot naar Oudeschild.
Van daaruit werden de op de Rede van Texel liggende schepen bevoorraad.

Het was op de Reede van Texel meestal beschut, maar lang niet altijd veilig. Bij zware storm kon het er flink spoken, maar ook als tijdens lange koude winters de zee dichtvroor gingen veel schepen naar de kelder. Het heeft tot 1780 geduurd voor Oudeschild een eigen haven kreeg. Tot die tijd moest men kleinere schepen aan de dijk afmeren en grotere schepen op de Reede voor anker leggen, wat bij zwaar weer heel gevaarlijk kon zijn.

Een zeer bekende storm op de Reede van Texel vond plaats op 24 december 1593 toen ongeveer 150 schepen op gunstige wind lagen te wachten. Enkele schepen sloegen van hun ankers en ramden andere schepen. Vierenveertig koopvaardijschepen vergingen en ongeveer duizend mensen verdronken.

Duikclub Texel heeft een bijdrage geleverd voor het oprichten van het Maritiem- Juttersmuseum tegenwoordig Kaap Skil genoemd.
Diverse vondsten van Texelse duikers kunnen daar worden bewondert. http://www.kaapskil.nl/

 

Previous page: Onderwaterarcheologie  Volgende pagina: Foto's